Şule Keçeci
@sulekececi
Kitap incelemiyor ya da yorumlamıyorum, sadece okuduklarımdan alıntılar paylaşıyorum.
Şu anda okuduğu kitap
Şule Keçeci
, bir kitap okuduPuan vermedi·120 syf.·
1 saatte okudu
·Okunma: 02 Temmuz 2020 00:00
·2020 208. kitabı
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kendi kimliğini oluşturmak için mücadele veren ve daha bağımsız olmak isteyen bir oğlan ciddiye alınmalıdır; aksi taktirde, kendisini ciddiye almayan kişileri dinlemeyi keser.
Oğulları kendilerine meydan okuduğunda anneler de babalar da gücenir. Olumsuz veya zıtlaşmacı davranışlar ikisini de yaralar. Buna rağmen pekçok anne, oğluyla arasındaki köprüyü tamir etmeye veya yenisini kurmaya çalışır. Coğu baba ise öfkeli tepkiler verir ve kontrolü yeniden ele gecirmeye uğrasır.
Oğlanlara korkuları hakkında soru sormanın kültür içinde basmakalıp hâle gelmiş bazı yolları vardır. Beynim de bana, bunlar arasından bazı seçenekler sundu. Seçeneklerden biri "Korkmadın degil mi ahbap?" idi. Oysa böyle bir soru, oğlana hislerini yok sayması için açık davettir. Dolayısıyla şunu söylemeyi tercih ettim: " Bu biraz korkutucuydu değil mi Will?" O da yanıt verdi: " Hayır baba, bu çok korkutucuydu!" Soruyu bu şekilde sormanız, oğlanın duygusal gücsüzlüğünü ve kırılganlığını özgürce ifadr etmesine imkân tanır.
Çalışmalar, babanın bir önemli katkısının oyun arkadaşlığı yapmak olduğunu göstermektedir (bilhassa oğlanlarla oynadıkları hareketli, canlı oyunlarda). Bu ve benzeri hareketli oyunlar çocuk için son derece uyarıcıdır ve hem duygusal hem bilişsel gelişim için önemli olduğu düsünülmektedir. Ama bir anne, babanın tarzını sürekli düzeltip kendininkine uydurmaya çalıştığında (ve oğlunu bu şekilde koruduğunu düşündüğünde) aslında babanın eşsiz ve gerçek değerdeki ebeveyn niteliğibi köreltmiş olur.