Son fırtınada bahçedeki yaşlı çam ağacı devrildi. Onca yıllık hayatın gözünün önünde yerle yeksan olması hiç güzel duygu değil, bir yakınını kaybetmiş gibi oluyorsun. Kırıldığı yerden kestik, parçalara ayırdık, cenazesini kaldırdık filan... Günlerce kafam bozuk gezdim. Bugün bir baktım o kesikten minik bir dal çıkararak tekrar büyümeye başlamış. Yaşama böyle iştiyakla tutunuşu gözlerimi yaşarttı. Şimdi yanından geçtikçe onun hevesi ve direnci hakkında düşünüyorum. Belki bir kısmı bana da sirayet eder diyorum, hiç bilmiyorum Osman.
Bazı atlar çatlayacak kadar çok koşup ağızları dumanlar ve köpükler içinde kalınca, ölmemek için kendi dişleriyle boyunlarındaki damarlardan birini ısırıp kanatır ve kanları aktıkça ancak rahatlarlarmış. Ben de uzun zamandır çatlayacak kadar çok koşuyorum, kendi boynuma uzanamayınca maalesef böyle seni dişliyorum.