Niçin ilk defa gördüğümüz bir peynirin evsafı hakkında söz söylemekten kaçtığımız halde ilk rast geldiğimiz insan hakkında son kararımızı verip gönül rahatlığıyla öteye geçiveriyoruz?
Önce biraz seviyorlar. Bazen koruyor, üzülünce başınızı yaslayacak bir omuz veriyorlar. Sırtınızı sıvazlarken kendi isteklerini yavaş yavaş kulağınıza fısıldıyorlar bir süre sonra. Sizi ince, şeffaf iplerle kendilerine dikiyorlar. Farklılaşıp kendiniz olmak istedikçe etinizi kesiyor, canınızı acıtıyorlar. İnsanlar bunu hep yapıyorlar...