"...sen her zaman ona karşı saygılı olmalısın; çünkü o genç bir İngiliz centilmeni, sen ise yoksul bir İtalyan balıkçısın."
Gennaro iç çekip "Doğru." demekle yetindi.
"Doğru elbette."
"Ama bazen bu önemli değildir."
Çehov'un karakterleri elde etmesi mümkün olmayan türden bir mutluluğun ne olduğuna, kendilerine ve kimi sevdiklerine dair daima yalan söylerler: Kendilerini kandırarak öbür türlü mümkün olan mutluluğu ellerinden kaçırırlar.