"Belli frekanslar belli işler için açılmış yollar gibidir," dedi, konuşmak için düdüğü geri çektiğinde. "Ve bir sürü iş kategorisi var. Ama doğru yolu bulduğunda büyüye rehberlik eden şey, doğru notayı çalmak değil, yürekten geçen niyettir..."
Bazen yüce bir güç hayatımıza hissedebileceğimiz küçük dokunuşlar bırakır. Başkaları için hiçbir şey ifade etmeyecek bir olay sizin hayatınızın dönüm noktası olabilir. Sizin için dünyanın en önemli anıdır. Hayatınıza yön verir, fark ettirmeden geleceğinizi şekillendirir. Açıklayamazsınız, anlatamazsınız ama değerini bilirsiniz...
"Düştüm," dedi kasılan yüzüyle. Ağlamak üzere olduğunu fark edince şefkatle gülümseyip kollarımı kaldırarak ayağa kalkmasına yardımcı oldum.
"Olsun, hayatta bazen düşebiliriz. Canımız acıyabilir, dizlerimiz kanayabilir." Güven verici bir şekilde ellerini sıkıp parmaklarının üstüne öpücüklerimi sıraladım.
"Ama önemli olan o an çektiğin acı değil, o acıya rağmen düştüğün yerden kalkman. Ayağa kalkmayı başarırsak diğer tüm sıkıntıların üstesinden gelebiliriz. O yüzden düştüğünde ilk işin ağlamak olmasın tamam mı? Önce ayağa kalk ve anneni bul."