İnsanlar böyle uyudukça, insanlar böyle zulüm altında inlemeyi kabul ettikçe insanlığın bir sinekten ne farkı olur, insanlar, eğer en küçük bir haksızlığa, bir zulme baş kaldırmayı akıl etmezlerse, insanlık bundan böyle daha da beter hale düşecektir.
Dünya kurulduğundan bu yana vardık. Bundan sonra da olacağız. Şöyle bir düşünürsek, kötülük, zulüm, yoksulluk, haksızlık, insanın insanı köle gibi kullanması sürüp gittiğine göre, biz hep yenilmişiz. Kıyamet gününe kadar da yenilecek miyiz, ben, şimdilik onun orasını bilemem, belki bir gün gelir, bir kere de biz onları yeneriz, işte o zaman ne yoksul, ne hasta, ne zulmeden, ne zulüm gören,, öyle bir gün mutlaka gelecek, öyle bir günü insanoğlu mutlaka görecek. Çünkü insanoğlu öyle bir gün için, İnsan insan olduğundan beri savaşıyor. İnsanoğlu dediğini yapacak, kurtla kuzu yayılacak.
Bunlar içlerinde yalım taşıyan insanlardı. Yüreklerindeki yalım ne kadar solarsa solsun tükenemezdi. Dünya kuruldu kurulalı onlar gibisilerin yüreklerindeki yalım tükenmemişti. Ya şöyle, ya da böyle, iyilik için, dostluk, sevgi için yalazlanmış durmuştu.