Sultan

On yıllardır insan yığınlarının akıntısına kendini kaptırmış, bu akıntının kendisini doyurduğunun ve mutlu ettiğinin asla farkında olmamıştı, ama şimdi yalnızlık sahilinde karaya vurmuş balık gibi ümitsizlik ve can yakan ağrılarla debeleniyordu.
Sayfa 27·Kitabı okuyor
Daha önce hiç yalnız kalmadığı için tek bir insanın bile diğer bir insan için bu kadar önemli olacağının asla farkında olmamıştı.
Sayfa 26·Kitabı okuyor
Ne var ki saatler inatçıydı, bağırmayla, yalvarmaya ya da altınla ikna edilemiyor, uyuşuk uyuşuk dönüyorlardı.
Sayfa 24·Kitabı okuyor
Ölüm fermanı imzalanmıştı, hâlbuki yaşamayı seviyordu.
Sayfa 23·Kitabı okuyor
Erkekler güvenilmek isterlerken, kadınlar da şevkat beklerler.
Sayfa 89·Kitabı okuyor