Bu kitap Hz.Mevlâna'nın "Attâr yedi aşk şehrini dolaştı, bizse hâlâ bir küçük sokağın başındayız" diyerek övdüğü #feridüddinattar ın kitabı #simurg un öyküsü. Ben bir yorum yapmaktan hicap duyarım. Tasavvuf meraklıları mutlaka okusun deyip fikrimi ayan etmiş olayım. İşte kitaptan bir kaç alıntı #ilkemiroku
#kitapsızasla #kitapokusanböyleolmazdı
"Can tende gizli, Sen canda gizlisin. Ey gizlide gizlenen. Ey canların Canı. Ey her şeyden önce olan ve her şeyden üstün olan. Ey her şey kendisine ait olan ve hepsini ait olan."
"Sana gelince, yok et sen kendini. Budur işte Kemal!
Kaldır ortadan kendini. Budur Vuslat!
" Kullar senden çekiniyor, bense kendimden korkuyorum!
Çünkü senden İyilik, kendindense kötülük gördüm."
"O'nun dışında her ne ararsan bir benzerini bulursun!"
"Sen mumun parıldayışını götüyorsun ve memnunsun, fakat onun başındaki ateşi görmüyorsun. Bedene dışarıdan bakan kimse, gönülde neler olup bittiğini hiç bilebilir mi?"
"Kim vardır benim gibi böyle tek başına, yapayalnız? Kim var deryaya daldığı hâlde dudakları kupkuru kalmış? Sırdaşım, dertdaşım olacak kimsem yok! Ne acılarımı paylaşacak biri var,ne mahremim olacak bir dost! Derdimi kime açacak, kime anlatacağım? Kim var benim halimden anlayan?"
"Bir sûfî şöyle diyordu: Eğer Allah beni hesaba çekip -Ey yorgun, bitkin görünen! Yoldan (dünyadan) ne getirdin? Diye sorarsa, cevabım şu olur: Yarabbi zindandan ne getirilir?"
"Ben bu dünyada kendime bir sırdaş bulamadım,o yüzden içimi hep mısralara döktüm."
"..sen hayatında bir zaman cefalarla cebelleşmedikçe, huzur ve sükûnu nasıl tadabileceksin?"
"Sultanım! Mademki beni böyle kolayca öldürebilecektin, bu yiğit ve kahraman orduyu getitmene ne gerek vardı?"
"Sen ben misin? Yoksa ben sen miyim? Ben sende yok oldum. Yok artık ikilik!"
"Hep hiç olduğuna,hiç de bu hep
Bir kitap bir yas belki de bin acı. Bir insanı en çok kimin kaybı yaralar? Annesinin mi, babasının mı, evladının mı? Toplumda annesini ya da babasını kaybetmiş birine verilen bir isim vardır. Peki ya evladını kaybedene? 
Hamnet , işte bize evladını kaybetmiş anne babanın yas sürecini anlatıyor.
Kitabın özeti kitabın girişinde aslında dördüncü perdenin beşinci sahnesinden yapılmış bir alıntıyla.
Öldü, güzel sultanım, çoktan öldü,
Öldü, gömüldü bile
Taşında yemyeşil otlar büyüdü
Taşı dikildi bile
Okuduğum en iyi kitaplardan biri diyebilirim. Gerek dili ile gerek hikayesiyle. Öyle derin hislerle yazılmış ki anlatılan duyguları hissetmemeniz neredeyse imkansız.
Hikayeyi farklı zaman dilimlerinden öğreniyoruz. Kahramanları hem şimdiki zamanda hem de geçmişte okuyoruz. Arasındaki geçiş ve bağlantı çok akıcı bir şekilde yapılmış bu nedenle hikayeden kopmuyorsunuz.
Shakespeare’ı adıyla hiç okumuyoruz. Hikayede ilk olarak Latince öğretmeni adıyla tanışıyoruz onunla. İlerleyen sayfalarda ise Agnes’ın kocası, Judith’in babası, Hamnet ’ın babası adlandırmalarlarıyla karşılaşıyoruz. Daha çok Agnes üzerinden yazılmış. Anne yüreğinden. Evladını kaybeden her anne baba yas sürecini elbette yaşar nitekim bunu hikayede de görüyoruz. Ancak kadının duygusal yaratılışı erkeklerden farklı olduğu için duygu yoğunluğu Agnes’tan daha fazla alıyoruz. Okurken yüreğim ezildi, gözlerim doldu, içim titredi, boğazım düğümlendi. Hele Hamnet’in öldüğü sahne beni benden aldı. “Sen kalıyorsun ben gidiyorum. Hayatımı sana vermek istiyorum. Al, senin olsun. Sana veriyorum. “ (s.162) küçücük kalbiyle çok büyük düşündü bu sözlerle. Tüylerim diken diken oldu. Beni bu kadar etkilemesinin nedeni galiba evladını kaybeden anne babamın yüzlerinin gözümün önünden gitmemesi. Çünkü ben
Hamnet , işte bize evladını kaybetmiş anne babanın yas sürecini anlatıyor.
Kitabın özeti kitabın girişinde aslında dördüncü perdenin beşinci sahnesinden yapılmış bir alıntıyla.
Öldü, güzel sultanım, çoktan öldü,
Öldü, gömüldü bile
Taşında yemyeşil otlar büyüdü
Taşı dikildi bile
Okuduğum en iyi kitaplardan biri diyebilirim. Gerek dili ile gerek hikayesiyle. Öyle derin hislerle yazılmış ki anlatılan duyguları hissetmemeniz neredeyse imkansız.
Hikayeyi farklı zaman dilimlerinden öğreniyoruz. Kahramanları hem şimdiki zamanda hem de geçmişte okuyoruz. Arasındaki geçiş ve bağlantı çok akıcı bir şekilde yapılmış bu nedenle hikayeden kopmuyorsunuz.
Shakespeare’ı adıyla hiç okumuyoruz. Hikayede ilk olarak Latince öğretmeni adıyla tanışıyoruz onunla. İlerleyen sayfalarda ise Agnes’ın kocası, Judith’in babası, Hamnet ’ın babası adlandırmalarlarıyla karşılaşıyoruz. Daha çok Agnes üzerinden yazılmış. Anne yüreğinden. Evladını kaybeden her anne baba yas sürecini elbette yaşar nitekim bunu hikayede de görüyoruz. Ancak kadının duygusal yaratılışı erkeklerden farklı olduğu için duygu yoğunluğu Agnes’tan daha fazla alıyoruz. Okurken yüreğim ezildi, gözlerim doldu, içim titredi, boğazım düğümlendi. Hele Hamnet’in öldüğü sahne beni benden aldı. “Sen kalıyorsun ben gidiyorum. Hayatımı sana vermek istiyorum. Al, senin olsun. Sana veriyorum. “ (s.162) küçücük kalbiyle çok büyük düşündü bu sözlerle. Tüylerim diken diken oldu. Beni bu kadar etkilemesinin nedeni galiba evladını kaybeden anne babamın yüzlerinin gözümün önünden gitmemesi. Çünkü ben
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Köprü Kralı
Köprü Kralı merve 
Merve Akyüz
Selam kitap dostlarım!
Size, kalemini çok sevdiğim ve Yedinci Oğul'u okuduktan sonra kalbimde yeri bambaşka olan sevgili Merve Akyüz’ün Köprü Kralı kitabı ile geldim. Kitabın baskısı ve yan boyaması muhteşemdi, resmen aşık oldum; karakter resimleri de okurken bana çok ilham verdi. Canım yazarım, eline emeğine sağlık; ama bu kitap bana hiç yetmedi, keşke hiç bitmeseydi...
Köprü Kralı’nı bitirdiğimden beri Pars Tuna’nın o karanlık ama bir o kadar da korumacı dünyasından çıkamıyorum. Tek kelimeyle muhteşemdi, enfesti; bayıldım! Hele bazı bölümleri yüreğim ağzımda, nefes nefese okudum. Pars'ı Yedinci Oğul'da az çok tanıdığımı sanmıştım ama durum hiç de öyle değilmiş.
Bazı kitaplar sadece okunur, bazıları ise insanın iliğine kadar işler ya; bu hikaye benim için tam olarak öyleydi. Pars, dışarıdan bakıldığında Asya ve Avrupa kartellerinin tepesinde, herkesin önünde diz çöktüğü, sarsılmaz bir "Kral" gibi görünüyor. O sert kabuğunun ve karanlık odalarda aldığı kararların ardındaki devasa gücün altında aslında ne kadar derin bir sadakat ve sevgi yattığını görmek, onu kalbimde bambaşka bir yere koymamı sağladı. Evet, bazı yerlerde ona kızdım ama elbette haklı sebepleri vardı; yine de ne yapabilirim, ben Miraycıyım!
Özellikle kalesindeki tek varlığı olan babaannesine duyduğu o saf hürmet ve onun için ördüğü koruma kalkanı, bazen kendi mutluluğuna gölge düşürse de çektiği bütün acıya razıydı. Offf, sana da kıyamıyorum canım Pars!
Ve Miray Kuzu... İşinde başarılı bir hemşireyken sevdiği adama iki yılını vermiş; ancak onun ihaneti ve iş yerinde yaşadığı mobbing, onu hiç bilmediği bir dünyanın kapılarını açan bir yola sürükler. Ve Köprü Kralı ile karşılaşması... Miray ile Pars’ın bir otoban kazasıyla başlayan ve babaannesinin hemşiresi olmasıyla devam1000Kitap
Köprü Kralı merve Merve Akyüz
Selam kitap dostlarım!
Size, kalemini çok sevdiğim ve Yedinci Oğul'u okuduktan sonra kalbimde yeri bambaşka olan sevgili Merve Akyüz’ün Köprü Kralı kitabı ile geldim. Kitabın baskısı ve yan boyaması muhteşemdi, resmen aşık oldum; karakter resimleri de okurken bana çok ilham verdi. Canım yazarım, eline emeğine sağlık; ama bu kitap bana hiç yetmedi, keşke hiç bitmeseydi...
Köprü Kralı’nı bitirdiğimden beri Pars Tuna’nın o karanlık ama bir o kadar da korumacı dünyasından çıkamıyorum. Tek kelimeyle muhteşemdi, enfesti; bayıldım! Hele bazı bölümleri yüreğim ağzımda, nefes nefese okudum. Pars'ı Yedinci Oğul'da az çok tanıdığımı sanmıştım ama durum hiç de öyle değilmiş.
Bazı kitaplar sadece okunur, bazıları ise insanın iliğine kadar işler ya; bu hikaye benim için tam olarak öyleydi. Pars, dışarıdan bakıldığında Asya ve Avrupa kartellerinin tepesinde, herkesin önünde diz çöktüğü, sarsılmaz bir "Kral" gibi görünüyor. O sert kabuğunun ve karanlık odalarda aldığı kararların ardındaki devasa gücün altında aslında ne kadar derin bir sadakat ve sevgi yattığını görmek, onu kalbimde bambaşka bir yere koymamı sağladı. Evet, bazı yerlerde ona kızdım ama elbette haklı sebepleri vardı; yine de ne yapabilirim, ben Miraycıyım!
Özellikle kalesindeki tek varlığı olan babaannesine duyduğu o saf hürmet ve onun için ördüğü koruma kalkanı, bazen kendi mutluluğuna gölge düşürse de çektiği bütün acıya razıydı. Offf, sana da kıyamıyorum canım Pars!
Ve Miray Kuzu... İşinde başarılı bir hemşireyken sevdiği adama iki yılını vermiş; ancak onun ihaneti ve iş yerinde yaşadığı mobbing, onu hiç bilmediği bir dünyanın kapılarını açan bir yola sürükler. Ve Köprü Kralı ile karşılaşması... Miray ile Pars’ın bir otoban kazasıyla başlayan ve babaannesinin hemşiresi olmasıyla devam
Aylardan Kasım Günlerden Perşembe Ayşe Kulin
#okudumbitti İlk Yayın Tarihi 2025 180 sayfa
Ayşe Kulin’in Atatürk’ün hayatını anlatan, su gibi akan son kitabı, savaşların gerisinde ki Mustafa Kemal’i kendi ağzından anlattırıyor okuyucuya. Yazar Atatürk’ün özlemlerine keşkelerine, hayallerine, sevdiklerine, içerlediklerine duygusal dünyasına değiniyor kitapta.Asker ve siyasetçi kimliğinin dışındaki "insan Mustafa Kemal’e yolculuk epey hüzünlü oldu benim için.
Tür olarak klasik bir biyografiden çok kurmaca bir roman ile biyografi arasında duran, Atatürk’ün insan tarafını öne çıkaran bir eser diyebiliriz.
Sayfalar ilerledikçe Çanakkale, Kurtuluş Savaşı ya da Cumhuriyet devrimleri gibi büyük başlıkları elbette hissediyor, ancak bunlar burada birer tarih dersi olarak değil, Mustafa Kemal’in iç dünyasını şekillendiren büyük dalgalar olarak karşımıza çıkıyor.
Gençlik yıllarındaki pembe bir güle benzettiği ilk aşkı, ona duyduğu ama tarihin akışı içinde yarım kalmaya mahkûm sevdası Dimitrina; kalbinde intiharıyla derin iz bırakan Fikriye; evde yapılan sabahlara kadar süren rakılı sohbetli misafir ağırlama gecelerine tahammül edemeyen Latife ile ilişkileri de anlatılmış kitapta.
Yazarın amacının büyük lider Atatürk'ten çok, çocuk Mustafa, delikanlı Mustafa Kemal, âşık, dost, eş, boşanmış ve hasta ama her dem yalnız bir insan portresi çizmek olduğunu görüyoruz.
Okurken, kimi zaman cephe gerisinde, kimi zaman aile hayatının içinde, kimi zamansa kalabalık bir salonun ortasında yalnız bir adamla baş başa kalıyoruz.
Ölümüne çok az bir zaman kalmışken dahi en büyük dileğinin Hatay’ın topraklarımıza katılması olduğunu söylüyor Atatürk.Hastalığın başlangıcında doktorun söylediklerini harfiyen yerine getirmiş olsaydı belki iyileşme umudu olabilirdi ama Hatay için hasta yatağından kalkıp
"Öldü, güzel sultanım, çoktan öldü,
Öldü, gömüldü bile.
Başında yemyeşil otlar büyüdü,
Taşı dikildi bile."
"İnsan ölen çocuğunun gözlerini nasıl kapayabilir ?"
"Judith onun yarısı, ikisi bir cevizin iki yarısı gibi birbirlerine bağlılar. O olmazsa Hamnet eksik kalır, yitip gider. Judith'in koparılıp alındığı yerdeki yara ölene kadar kapanmaz. Onsuz nasıl yaşar ki? Yaşayamaz."
"Çocuğu onun için dünyadaki en güzel sanat eseri: Ne geçmişte ne de gelecekte, herhangi bir yerde ondan daha mükemmel bir şey olamaz."
#kitapyorumu
1500'lü yılların sonu... Londra'nın doğusundaki bir kasabada yaşayan bir aile...
Shakespeare ve Agnes(Anne) çiftinin üç çocukları olur. Susanna ,ardından ikiz olan Hamnet ve Judith...
Hamnet adındaki çocuk on bir yaşında vebadan vefat eder. Dört yıl sonra babası Hamlet adında bir oyun yazar.
Ah Hamnet! Ne diyebilirim ki? Ağırlık hissediyorum sadece. Maggie O"Farrell, tarihsel gerçeklerden beslenerek yazdığı bu romanda bir yası ,ölümü anlatmıyor sadece. Bir anne babanın en büyük korkusunu odağına alıyor. Kitap ilk başta Hamnet'i, aile bireylerinin olan ilişkileri, yası anlatsa da sonradan geçmişe dönüp anne babasının tanışmalarına ,evliliklerine götürüyor bizi.
Ne kadar Shakespeare için nasıl yazmış diye düşünsem de. Burada biz onun büyük bir yazar olduğunu unutuyoruz, bir babanın yasını görüyoruz. Ve en büyük alkış bence Agnes'e ait yazarın büyüklüğünü bilsek de asıl alkış Agnes'in. Anne olarak, kadın olarak, acıyı, yası bize öyle sunmuş ki...
Shakespeare'dan çok onun hikâyesine hayran kaldım diyebilirim. Kitabı on günde okuyabildim. Son yaşanılanlar ile birlikte okumak içimden gelmedi. Hikâye de hüzünlü olunca bekleten beklete, yası her yerde hissede hissede okudum. Bittiğinde büyük bir boşluk, büyük bir yıkım. Bu senenin en iyilerinden biriydi
"Onlar yürüdükçe yer sallanıyor; bak, gök yere düşse askerlerim mızraklarıyla tutarlar; bu güçle beni yenecek kimse var mı, ha? " SULTAN ALPARSLAN
"Hele bir denesin, bu devleti onun başına
yıkarım. Devlet benim!"
NİZAMÜLMÜLK
"Zamanın rüzgârları serttir. "
KİYA BUZURG UMİD
"Benim sultanım Karahan Hükümdarı Nasr!"
YUSUF HARZEMİ
"Sonrası yaşayacağındır, senin kaderindir..."
EBRAL
"Gözlerime bak ihtiyar, Tanrı'nın benimle ilgili çok büyük planları var..."
KILIÇARSLAN
"Günahkâr, hepiniz günahkârsınız!"
GAZZALİ
"Akıl Tanrı'dan fışkırmıştır"
