sultan özalp
@sultannn_
VebamŞiir
Beynim üzerine binen acı ve endişeyi artık kaldıramıyor... Diye başladığım kaçıncı mektubu yırtıp atışım hatırlamıyorum.
Üzerime çöken sıkıntıyı kaçıncı kez gidermek için kalemi elime aldığımı saymayı bile unuttum.
Ah vebam, hastalıklı bünyem sensiz olmaktan bıktı usandı, bilirim yine cevap vermeyeceksin yazdıklarıma.
Akli dengemi sensiz kaybediyor gibiyim, sen ise izin veriyorsun kahroluşuma.
Aslında ölümden korkuyor değilim, rabbime her yaşım ilerledikçe biraz daha yaklaşıyor olmanın sevincini ta içimin en alt köşelerinde hissetmeye başladım bile.
Fakat seni görmeden ölmenin düşüncesi beynimde karıncaların olduğunu düşündürüyor bir kez daha.
Mektuba başladığım andan itibaren zaten bildiğin şeyleri tekrar ettiğimi fark etim, lakin bu kez bilmediğin bir şey söylemek isterim.
Öyle düşünüyorum ki yokluğunun ne denli zor olduğunu bilseydin, bırakmazdın beni.
Iki gözüm...
Satırlarımı burada bitiriyorken sırtını bana dönmenin üzüntüsünü canı gönülden yaşadığımı belirtmek isterim.
Bir yandan da beni çivi gibi duvara çakan gözlerini özlediğimi söylemem gerekir.
Vebam, benim hastam, cevap vermediğini bildiğim bir mektubun yine sonuna geldim.
Gönlümün en güzel yerine emanetsin...
Hoş'ça kal....
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Gönlümden düşüyorsun, hem de kırdığın köşelerin arasından sızıyorsun yere.."
Kitabı okumaya başladığınız andan itibaren bunun gibi bazı satırların arasına düşmüş buluyorsunuz kendinizi, bir yandan okuyor bir yandan da yaşıyorsunuz sanki. Şiir okumayı hiç seven biri olmasam da beni içine çekmeyi başaran bir kitap oldu. Kitabın sonlarına doğru sürükleyip son sayfasında...
Hâlâ oluyor musun..?
O zaman satırlarım da, kendini buldun demektir.
Diye başlayıp...
Üzgünüm, bu sayfaya kadar gelmeni sağlayan hislerine, uzanmıyor elim...
Diye devam ettirmesi beni bir hayli etkiledi...
Yani, kitabı bu sayfaya kadar okuduysan seni bunu okumaya iten bazı yaraların var demektir..
Üzgünüm, onlara uzanmıyor elim diyor..
Ne kadar naif özellikle sonda böyle bir şey ile karşılamak bizzat yazar ile konuşuyormuş hissi yarattı.
Ayrıca çoğu kitapta olduğu gibi klişe bir şekilde de bitmiyor kitap..
Oldukça içten sardı beni kitabın sonu..
Yazar resmen. Bu kitaba kitap gözü ile bakmayın bu bir kitap değil "Ayna" diyor.
Evet ayna, ayrıca çok ince bir detay veriyor bu bunu söylerken...
"Bu bir kitap değil ayna, nasıl bakarsan öyle görürsün." Diyor.
Yani, kararı yazara bırakıyor...
"Okuduysan eğer, kitap okudum diye bilirsin...
Ama bulduysan kendini, aynaya baktığını söyle.. " diyerek de bitiriyor kitabı.
Benim kanaatimce harika bir bitiş...
Sizi bilmem ama, ben aynaya baktım...!
