"Çünkü benim düşüncelerim sizin düşünceleriniz değil ; sizin yolunuz da benim yolum değil " diyor Tanrı. " Çünkü gökyüzü nasıl yeryüzünden yüksek ise yollarım da sizin yollarınızdan düşüncelerim de düşüncelerinizden yüksektir."
"Ne demek şimdi bu, Fern?"
"Sanırım her şeyi anlamıyoruz ve anlamayacağız demek. Belki de niçinlerin cevabı burada değil. Cevapları olmadığı için değil, cevapları bilsek de anlamayacağımız için ."
" Belki daha büyük bir amaç, bizim sadece ufacık bir parçasına katkımızın olduğu daha büyük bir resim var. Hani şu bin parçalık yapbozlar gibi. Sadece bir parçasına bakarak yapboz tamamlandığında neye benzeyeceğini anlamak mümkün değildir. Hele ki yapboz kutusunda bizi yönlendirecek bir resim yoksa."
Hepimizin yüzünü Tanrı yarattıysa benimkini yaratırken kahkahalarla gülmüş müdür?
Yürüyemeyen bacaklar ; göremeyen gözler yaratır mı?
Başımdaki saçları serseri bir isyankarlık içinde ayaklanana kadar dalgalandırır mı?
Sağır bir adamı daha da bağımlı yapmak için kulaklarını kapatır mı?
Görünüşüm bir tesadüf mü yoksa sadece kaderin bir cilvesi mi?
Beni böyle O yarattığına göre, nefret ettiğim için O' nu suçlamam uygun düşer mi?
Her aynaya baktığımda daha da kötüleşen kusurlar için ,
İçimde fark ettiğim kötülük için ,tiksinti ve korku için ,
Bizi, anlayamadığım bir neden yüzünden, kendi zevki için mi şekillendirir?
Hepimizin yüzünü Tanrı yarattıysa benimkini yaratırken kahkahalarla gülmüş müdür?