üzerimizde en amansızca hakimiyet kuran arzular, kaynağı konusunda kendimizi kandırdıklarımızdır.En zayıf güdülerimiz doğasını en iyi bildiklerimizdir.
İnsanın kendi kendisini suçlamasının keyif veren bir yanı vardır.Kendi kendimizi suçladığımız zaman başka birinin bizi suçlamaya hakkı kalmadığını düşünürüz.İnsanın ruhunu suçluluk duygusundan arındıran şey itiraf etme eyleminin kendisidir.
İkisi de karşısındakinin onu anladığını düşünüyordu.Dostlar için hoş bir duygudur bu,ama düşmanlar için,özellikle konuşamadıkları veya birbirinden uzaklaşamadıkları zamanlar öyle değildir.