Monptit,hayat budur işte.Hep giden birileri olur.Ne yürek tutunur ne özlemler ölür.Bunlar sevgimizde yaşamaya devam eder.Ama birileri,zamanı geldiğinde gitmek zorundadır.
Fakat dediğim gibi,acı korkaktır,ruhumuzun ölüm arzusundan çok daha derinlerde olan ve etimize tutunmuş gibi görünen haşmetli yaşama isteği karşısında sinerek geri kaçar.