"İnsan kusurlarını ancak bir başkasının yüzünde düzeltebilir" der Seneca. İnsan insanın aynasıdır sözünü başka bir tabirle şu şekilde ifade eder:
"Fikrimce, bir kişiye gereksinim duyuyoruz, karakterimizi ölçebilmek için referans olarak alacağımız bir kişiye... Bir cetvel olamadan çarpık olan bir şeyi düzeltmezsin."
Seneca, "Ruhunuzdaki çarpıklıkları düzeltmek için kendinize bir kişi seçin, o kişiyi her zaman gözünüzün önünde tutun, o hep sizi izliyormuş gibi yaşayın" diyen Epikuros'u referans eder yine sözlerine. Ruh, saygı duyacaği bir otorite seçmeli ve en gizli sırlarını bile yüceltmelidir. İnsan ancak böyle bir ayna ile kendisine çekiduzen verebilir.
Kendimize bakmaktansa başkalarını eleştirmek kimimiz için daha kolaydır. O, o sözü neden söyledi, beriki ne için şatafat içinde yaşıyor, diğer neden bu denli şanslı? Seneca bu durumu her tarafı yara bere içinde olan insanın başkalarının sivilcelerine bakmasına benzetir ve sorar: " Niçin başkalarına odaklanmak yerine sizi içinizden alev alev saran kendi kötülüklerinize odaklanmıyorsunuz?"