sevmek kimi zaman rezilce korkuludur insan bir akşam üstü ansızın yorulur
tutsak ustura ağzında yasamaktan
kimi zaman ellerini kırar tutkusu
birkaç hayat çıkarır yaşamasindan
hangi kapıyı çalsa kimi zaman
arkasinda yalnızlığın hınzır uğultusu
yabancı gibisin miyop gözlerin kısık
bana ait ne varsa seni korkutuyor
sana ait ne varsa hiçbiri benim degil
belki ölmek hakkimi kullaniyorum
belki gelmem gelemem bes dakika bekle git