Sümeyye ÇOBANOĞLU
, bir kitap okuduPuan vermedi·263 syf.·
10 günde okudu
·Okunma: 18 Aralık 2023 15:31
·2023 9. kitabı
“Sağlıklı kişi yapmacık hareketler yapmaz. Her
ortamda kendisi olarak hareket eder. Bağlaşık kişilik sahibinin davranışları sahte ve yapmacık olur. Çoğu kez maskelidir. Bu insanlardan biri içinden geldiği gibi konuşuyor, hareket ediyor; öbürü ise söyleyeceği her sözü, yapacağı her davranışı planlıyor. Sağlıklı kişi içinden geçeni olduğu gibi söyler. Öbürü, ‘Acaba şöyle mi desem, yoksa böyle mi desem,’ diye kıvranır durur. Sağlıklı insan konuştuğu ortamın, kiminle konuştuğunun farkındadır. Karşıdaki insanların duygularına saygılıdır. Bilerek onları kırmak isteöez. Yani sağlıklı insan ‘patavatsız, paldır küldür’ olamaz. Doğal olarak kendi düşünce ve duygularını söylerken ortamı, oradaki insanları bilerek konuşur. Susmasını da bilir. Sağlıklı kişiliği olan kucağı açık, sevgi doludur. Bağlaşık kişi sırtı dönük, korku doludur. Bu kişilerden biri içinden gelen duygu ve anlayışla hareket eder. Diğeri ise ‘bu durumda benden beklenen ne?’ düşüncesi ile davranır. Sağlıklı ve sağlıksız insanı ayıran en önemli özelliklerden biri de sevginin türüdür. Sağlıklı insan koşulsuz sever; sağlıksız olan koşullu. Koşulsuz sevgi kişinin özünü sevmeye yönelir. Bu özün sağlıklı olması için etkileşim kurar. O insanın kendi özünü keşfederek sağlıklı bir gelişim içine girmesi yönünde çaba harcar. Koşullu sevgi başkalarının beklentilerine göre, diğerini kalıplamayı amaçlar. ‘Başkaları’ kişinin anababası olabileceği gibi, yakınları da olabilir, genel olarak toplum da olabilir. Yani kişi anababasının diyeceği şeylerden de çekinebilir, toplumun ayıplanmasından da. Sağlıklı insan duygularının farkındadır; korkarak onları saklamaz. Bağlaşık insan onları inkar eder ve saklar. Duygularını inkar etmesinin ve saklamasının nedeni utanca boğulmuş iç çocuk. Sağlıklı insan aynı zamanda kendine güven duygusu
Bir bitkinin suya, toprağa ve güneşe gereksinmesi olduğu gibi, çocuğun da doğumundan itibaren karşılanması gereken temel psikolojik gereksinmeleri vardır. *Bunlardan ilki dokunulma gereksimidir. Çocuğun kucaklanmaya, tutulmaya, dokunulmaya ihtiyacı vardır.
*Güven duyma gereksinimi
*Bir yapıya, bir düzen gereksinimi: “Çocuğa, cezalandığı zaman niçin ceza verildiğini açıklamak, anlatmak gerek; ancak bu şekilde ceza ve mükafatların arasında bir düzen, tutarlı bir anlayış olduğunu keşfedebilir. Çocuğa niçin ceza verildiğini izah etmek çok önemlidir.”
*Çocuğun uyarılma ihtiyacı: “Çocuğun oyun yoluyla, dünyasına giren acı, hüzün, neşe, korku veren olaylarla uyarılmak ister.”
*Çocuğun kendini değerli görme gereksinimi
“Özüne güveni olmayınca, mükemmelliyetçilik ve denetleme yoluyla insan çevresinde bir güven ortamı yaratmayı umar. Bu tür insanlar daha önce sözünü ettiğimiz iç ilişkiyi hiç önemsemez, ama dış dünya ile olan ilişkilerini çok önemserler. İçteki boşluğu dıştan elde ettikleriyle doldurmaya çalışırlar. İstediklerini elde edemeyince kendilerini sorumlu tutmazlar, mutlaka başkalarını suçlarlar.”