Diğer yandan, açıkça ifade ettiğin fikirlere göre, dayağı hak ettiğim ama senin muazzam bağışlayıcılığın sayesinde bundan kılı kılına kurtulduğuma inandığım pek çok olay da suçluluk duygumu çoğaltmaya devam ediyordu. Sana karşı her bakımdan suçlu ve borçluydum.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ve sonunda ben yine, senin karşında karanlıktan korkan o yaratık, o sahtekar, o kendi hiçliği yüzünden hakkı olan şeyleri bile ancak dolambaçlı yollardan edebilen suçlu oluyordum.
Nadir rastlanan güzel, sakin, hoşnut, onaylayıcı bir gülümsemen vardır ki, bu gülümsemeyi kim görse mutlu olur. Çocukluğumda ben de bu gülümsemelerden payımı aldım mı tam bilmiyorum ama sana hâlâ masum göründüğüm ve senin için büyük umutlar vaat ettiğim zamanlarda, bunu benden esirgememişsindir herhalde, değil mi?
Nasıl olup da benden empati bekleyebildiğini hiçbir zaman anlamadım. Sen her anlamda bir devdin benim gözümde. Bizim merhametimize ya da yardımımıza ihtiyacın olabilir miydi? Bizim yardımımız ancak senin, hep yaptığın gibi, hor göreceğin bir şey olabilirdi.
Bu durum bende doğal bir sonuca yol açtı: örneğin, annem eğer oradaysa, senden doğrudan bir şey istemeye cesaret edemezdim ve sonrasında da bu bir alışkanlığa yol açtığı için senden hiçbir şey isteyemez oldum.