Sümeyye Özdemir
@summie
Okumak özgürlüğe uçmaktır ️ - Aliya İzzetbegoviç
Alıntılarını paylaşmaktan hiç sıkılmadığım ve post-it’lerimi bitiren canım “Genç Werther’in Acıları” kitabı... Gerçekten oturup derinlemesine incelenmesi gereken bir kitap olduğunu ve satır aralarının iyi okunması gerektiğini düşünüyorum. Normalde kitaba yazı yazmayı vs. sevmem fakat bu kitabı resmen karalamak istedim iyi anlamda. Kitap hakkında bahsetmem gerekirse;
Modern Alman romanının başlangıcı olarak kabul edilen eser, Werther’in arkadaşı Wilhelm’e monolog halinde yazdığı mektuplardan oluşuyor. Gerçek bir edebi dehanın ürünü olan kitap, yalnızca şimdiye kadar yazılmış en büyük edebiyat eserlerinden birini temsil etmekle kalmıyor, aynı zamanda insanoğlunun başına bela olan en korkunç ve gizemli duygusal bozukluklardan birine dair keskin bir sezgisel kavrayış sunuyor. Mektup biçiminde yazıldığı için karakterin duygularını derinden hissediyor ve empati kurabiliyoruz. Bunun dışında eserin 3 katmandan oluştuğu söylenebilir. Birincisi, tek yönlü yazılan mektuplar; ikincisi mektupları derleyenin girişteki önsözü ve son bölümde Werther’in yazma yetisini kaybetmesinden dolayı ortadan çekilmesiyle bir araya getirdiği notlar.
Konusuna gelirsek; yazarla aşağı yukarı aynı yaşta olan genç bir adam olan Werther, biraz uzak bir bölgede, onu harika bir pastoral olarak etkileyen küçük bir vadi bulur. Henüz ne yönünü ne de hayattaki amacını keşfetmemiş ve bocalayan bir varlık olarak, Wahlheim köyünde çevresini idealize eder. Annesini kaybetmiş ve onun yerine küçük kardeşlerine tapan güzel ve çekici bir genç kadın olan Lotte ile tanıştığında, ona delicesine aşık olur. Genç bir adamla evlenmek üzere nişanlandığı için ulaşılmaz olduğunu biliyor, ancak kendisini onun için tepetaklak olmaktan alıkoyamıyor. Varlığını giderek onun üzerine odaklamaktan ya da onsuz yapamadığı için
Genç Werther'in AcılarıJohann Wolfgang Von Goethe · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024150,1bin okunma
Bir tutam hayal kırıklığı..Edebiyat
Öncelikle kitaptan bahsetmek gerekirse; (fikir sahibiysen aşağıdaki düşüncelerimi okumaya direkt geçebilirsin)
Ana karakterimiz Daisuke, kişisel amacı ve kimliği ile Meiji dönemi Japonya'sının değişen sosyal manzarasıyla mücadele eden yirmili yaşlarında bir adam. Japonya Yirminci Yüzyıla girerken, eski gelenekler yerini batı ideallerine bırakmış ve Daisuke, bu değişim zamanında kopukluk ve terk edilmişlik duygularını gidermek için çalışır. Daisuke, babasının zenginliği sayesinde, geleneksel Japon kültüründen ve büyüyen sanayileşmenin taleplerinden entelektüel olarak uzak dururken, felsefelerini geliştirmek ve anlamları üzerinde derin düşünmek için zamana sahip olma lüksüne de sahip. Sonra Daisuke'nin hayatı, üniversite arkadaşı ve hasta karısıyla tekrar bir araya geldiğinde beklenmedik bir dönüş alıyor. Daisuke'nin duyguları içsel yaşamı üzerinde daha fazla hüküm sürmeye başlamasıyla birtakım olaylar gelişiyor.
Benim kitapla olan görüşlerim ise;
Kitabın başı ve sonu akıcı, ortası ise çok durağan geldi. Verilmek istenen mesajların bir kısmı dayatılarak veriliyor gibiyken -ki burası beni biraz sıktı-, bir kısmı ise baş karakter Daisuke ve toplum arasındaki görüş farklılıklarıyla dönem çizilerek verilmiş. Olay okumayı şahsen daha çok sevdiğim için yer yer sıkıldığımı hissettim çünkü her şey kitabın sonlarına doğru yaşanıyor. Konu çok güzel fakat uzatılmış gibi geldi. Japon klasiklerinden okuduğum ilk kitaptı. Çok büyük beklentilerle başlamıştım, özellikle Soseki’yi araştırdıktan ve diğer eserleri hakkındaki yorumları okuduktan sonra ama tam hayal ettiğim zevki alabildiğimi düşünmüyorum. Belki de o kültürden bir insan olarak orijinal halini okusam daha çok beğenirdim fakat şu haliyle bana pek hitap etmedi. Herkes beğendiği için ben de beğenmek zorunda hissettim ve