Ne annen ne de ben memnuniyetimizi gizleyebildik, hayat çizgilerimizin buluştuğundan ikimiz de emindik, tesadüfen aynı kitabı okumak gibi sıradan bir kesişmenin söz konusu olduğunu bir an bile düşünmedik. Ömer o an da kaderin parolası gibi çıkıvermişti karşımıza.