Beşerin haline bak: Akıl küfesi delik.
Divaneliğini de hiç kabuk etmez üstelik!..
Bulunmuyor bir türlü: Git git hüsranın dibi,
Sen koşarsan şeytana, iman kimin nasibi!..
Güneş, kendisine kıyasen bütün âlemin nurdan ibaret olduğunu sanır. Karanlık ise yine kendisine kıyasen önüne çıkan her kimsenin ve her şeyin kara olduğunu zanneder.
Bilin ki güneş nereye baksa; karşında aydınlık görür . Şüphesiz güneşin gördüğü aydınlık, karşısına düşeni nura gark eden yalnız ve yalnız kendi nurudur.
Karanlıkta karşında bulunan herkesi ve her şeyi karanlık görür. Bu karanlık karanlık, karşısına düşen eşyayı karartanda yalnız ve yalnız kendi karanlığıdır.