Seyran

Seyran
@sunbleumer
7/10
·168 syf.·
2020 19. kitabı
Onun iki masalı vardı. Biri kendisinindi ve başka kimse bilmezdi. Ötekini ise dedesi anlatmıştı ona sonra ikisi de yok olup gitti. Aytmatov kitapta destan, efsane ve masal gibi bir çok unsur kullanmış. Bazı zamanlarda masal ve gerçeklik arasında kalmışlığım oldu, ama aynı zamanda okuması keyifliydi . Kitabın ortalarına doğru bir duraksama yaşadım. Çözmeye çalıştım karakterleri, olayları neler yaşandığını anlamaya çalıştım. Geçmişi temsil eden ve masal anlatan dede ile geleceği temsil eden ve hem efsanevi hem de destansı bir mücadele veren çocuk arasında ki dramatik ilişki. İnsanın duygu ve düşüncelerini sorgulamasına sebep olan . Şu var ki hayatta ve sanatta içinden çıkılmaz durumlar her zaman biribirine benzemeyebilir. Eğer dikkatli okunursa kitapta çok ince olan bazı mesajlar vardır ve bu Aytmatov tarafından oldukça güzel bir şekile ifade edilmiştir. Bazı anları okurken heyecanlandım bian önce devamının gelmesini istedim. Bu kitap yayınlandıktan sonra sonu ile ilgili baya bir eleştiri almış Aytmatov açıkçası sonunu ben pek öyle beklemiyordum ters köşe oldu biraz, başka bir son bu kadar etkili olurmuydu onu da bilemiyorum. Kitap hakkında şunu da eklemek isterim son olarak. Eğer okuduklarınız sizin içinizde vicdan muhasebesi yapmanıza sebebiyet verebiliyorsa, güzeldir aynı zamanda okunmalıdır.
Beyaz GemiCengiz Aytmatov · Ötüken Neşriyat · 202387,3bin okunma
Sana, senin sözlerini tekrarlayarak veda ediyorum: "Merhaba Beyaz Gemi, ben geldim!"
İnsandaki çocuk vicdanı, tohumdaki öz gibidir. Ve öz olmadan tohum filizlenemez, gelişmez. Yeryüzünde bizi neler beklerse beklesin, insanoğlu doğdukça ve öldükçe, insanoğlu yaşadıkça, hak ve doğruluk denen şey de var olucaktır.
Tuhaf yaratıklardı şu insanlar! Yerlerinde durmuyor, gürültü patırtı ile âlemi ayağa kaldırıyorlardı.