Sunset
@sunset05
Kitabı okurken sadece okumakla kalmayan, aynı zamanda o kitabı içinde yaşayan bir okurun serüveni...
Şu anda okuduğu kitap
Bekarlar evlilerin, evliler çocuklu çiftlerin yerinde olmak ister. Ama çocuklu olanlar da aslında bekarlara özenir. Aynı sürekli dönen atlıkarınca gibi. En önde kimse yokken, herkesin önündekini kovalaması ne kadar da komik değil mi? Yani mutluluğun daha iyi, daha kötü veya kusursuz bir şekli yoktur...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Neden hep kadınlar?"
...Kariyerinden büyük fedakârlıklar yapması gereken ebeveyn, neden hep "doğuran kişi" oluyordu?
Doğmak muhtemelen yaptığımız en zor şey. Bundan sonra gelecek hiçbir şey o kadar da zor olmayacak. O sarsıcı sürece katlandığın için diğer her şeyin üstesinden gelebileceksin...
Annem beni doğururken çok zahmet çekti, bu doğru. Aynı zamanda ben de doğarken tüm bu zorlu sürece katlanıp gücümün son zerresine kadar dayandım. Tam dokuz ay boyunca. Sonra annemin rahminde bana rehberlik eden kimse olmadan büyürken, aniden tamamen farklı bir dünyaya itildim. Nerede olduğumu bilmediğim bir yerin havasıyla temasa geçmek ne büyük bir şok olmuştur benim için. Şimdiyse bunların hepsini unuttum. Yine de ne zaman bir şeye sevinsem ya da mutlu olsam, bu hislerin doğmak için verdiğim çabaya değdigini düşünüyorum.