Ayşe Akgün

Ellerin birer tutsak güvercin.Dudakların ,birer sessiz güvercin ( sesi gözlerime doğru uçan).Her hareketin bir kuş.Eğildiğinde kırlangıç,yüzüme baktığında akbaba,o kibirli, kayıtsız halinle coştuğunda Kartal. Kanat seslerinden ibarettir seni seyrettiğim göl. Tepeden tırnağa kanatlısın...
Sayfa 382·Kitabı okudu
Reklam
283.bölm
Özgürlük , yalnız kalabilmeye denir.İnsanlardan uzaklaşabiliyorsan,onlara hiçbir muhtaçlığın,paraya ihtiyacın,sürüye uyma içgüdün,aşka , şana şöhrete hevesin ya da merakın yoksa özgürsündür, bunların hepsi sadece yalnızlıktan ve sessizlikten beslenir. Yalnız yaşayamıyorsan ,doğuştan kölesin demektir.
Sayfa 355·Kitabı okudu
278.bölüm
İnsanların çoğu hiç üzerinde düşünmeksizin kimseye ait olmayan,sahte hayatlar yaşıyor.Oscar Wilde, “İnsanların çoğu aslında başka insanlardır.”demiş ve haklıymış.Kimi hayatını arzu bile etmediği bir şeylerin peşinde harcar;kimi ömür boyu istediği,ama hiçbir işine yaramayacak bir şeyleri ara durur;kimileri de kendini kaybeder.
Sayfa 351·Kitabı okudu
İnsan ruhu karikatürlerin yaşadığı bir tımarhanedir.
Sayfa 307 - 242.bölüm·Kitabı okudu
Bütün büyük şeylere, büyük hayatlar kadar dağların doruklarına da, sonsuz şiirler kadar derin gecelere de damgasını vuran o büyük hüzün.
Sayfa 298·Kitabı okudu
Reklam