Her birimizin kendine özgü bir içkisi var. Kendi payıma,var olma olgusunda kendime yetecek kadar alkol buluyorum.Varlığımı hissetmenin sarhoşluğuyla rastgele geziniyor dimdik yürüyorum.Vakit gelmişse ,herkes gibi işyerime dönüyorum.Henüz vakti değilse , herkes gibi nehre kadar yürüyüp nehre bakıyorum.Onlarla aynıyım.Ve bütün bunların arkasında,gizlice yıldızlarla donandığım, içinde kendi sonsuzluğuma sahip olduğum, bana ait gökyüzü var.
Hiçbir şey söylemeye cesaret edemeyenler, hiç göndermedikleri dizelerde, “Seni yalnızca düşümde istiyorum,”der sevdikleri kadına.”Seni yalnızca düşümde istiyorum,” çok uzun zaman önce yazdığım bir şiirin bir dizesi.Aklımda gelince gülümsetti beni,ama bu gülümsemenin hakkında bile hiçbir yorum yapmıyorum.