İçim çoşkuyla dolu,inançlarım daha bir güçlü,sapasağlamım.Her konuda sanki en doğru düşünceye ulaşmışım. Böyle anlarda insan hem güçlü hem de mutlu oluyor.Gene her ayrıntıya dek bakmak, uzakta kıyı şeritlerini ,denizin yüzeyini ve bununla birlikte dünyanın tüm zamanlarını düşünmek istiyorum.
Kendi yarattığım ve bana korku veren bu sürekli sarhoşluğa kendimi nasıl kaptırdığımı ben de bilmiyorum.Başıboş dolaşan bulutların arasında uçuyor, kim olduğumu öğrenmek gibi boş bir hayalle aynanın karşısında kendi kendimle konuşuyordum.Saçmalıklarım o dereceye varmıştı ki, taşlarla,şişelerle girişilen bir öğrenci gösterisinde ,içinde bulunduğum gerçeği ortaya koyacak şekilde “Aşkımdan çıldırıyorum” yazılı bir pankartla en öne geçmemek için kendimi zor tutmuştum.