Kızgın değilim. Kendimi de dahil ederek, biz insanların birbirimizi incitme konusundaki cömertliğine üzülüyorum sadece.Her öpücüğün ve hatta sözcüğün, emanet ettiklerimizde bir ağırlığı olduğunu unutmasak, basit meraklar uğruna başkalarının hayatlarında yangınlar çıkarmasak keşke. Ama kime anlatıyorum… Tek ısırık uğruna cennetten kovulmuş bir ırktan böylesi bir diğerkâmlık beklemek abesle iştigal değilse ne?
Benim bildiğim şu,vazgeçmek bazen sahip olduğumuz şeylerin en iyisidir.”Elimden tut yoksa düşeceğim”demiş ya Attilâ İlhan. Galiba kimi durumlarda o, “Elimi bırak yoksa düşeceğim”diye okunabilir.Aşk kaç kişilik bilmem ama vazgeçmek tek kişiliktir.
Şeytana tapmam zor,ama bence onunla da anlaşabiliriz.Anladığım kadarıyla,nam saldığı kadar kötü biri de değil zaten. Cennetten kovulan herkes gibi biraz kırgın,o kadar.Biliyorsunuz sevilmemek hepimizi başka türlü yıpratıyor.