Elif
@sunsetlvr
we’re all stories in the end just make it a good one / booklover✩
elt student
hogwarts
153 kütüphaneci puanı
250 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Uzun gecelerde ya da sokakta, kalabalığın içinde birdenbire bağlantılar kafana dank ettiği zaman şunu sorarsın: Ne kazandım? Ne verdim? Ne borçluyum? Çetin sorular. Bütün o yükümlülükler arasında, insanların değil Yaratıcı'nın verdiği tek bir hak olduğunu görmem yıllar aldı. Yalnız ölme hakkına sahibim, anlıyor musun? Bu büyük bir hak. Diğer her şey borç.
Bir gün uyandım ve onun eksikliğini hissettiğimin farkına vardım. Bu en sefil duygudur. Birinin eksikliğini hissetmek. Etrafına bakar, anlayamazsın. Elini uzatır, bir bardağa, bir kitaba dokunursun. Her şey yerli yerindedir, eşyalar, kişiler, alışık olduğun zaman planı: Dünyayla ilişkin değişmemiştir. Fakat işte bir şey eksiktir.
Hayat, başka şeyler olmanın yanı sıra bir suçtur. Çünkü şu hayatta masum değiliz ve bir gün davamız görülüyor. Mahkûm ediliyor ya da salıveriliyoruz ama hiçbir durumda masum değiliz.
Çünkü insan uzun zaman umut etmeyi sürdürür. Umutsuzluğu çok zor kabullenir; yalnız olduğu, ölümcül ve umutsuz bir biçimde yalnız olduğu gerçeğini çok zor kabullenir.
Eskiden dünyadan bu şekilde keyif alamazdım. Yapacak başka işlerim vardı, dikkatimi başka şeylere veriyordum. Dikkatimi bir insana veriyordum ve dünyayla meşgul olacak vaktim yoktu. Sonra o insanı kaybettim ve yerine bir dünya kazandım. Kötü bir değiş tokuş olduğunu mu düşünüyorsun? Bilmiyorum.