Onu belki artık hiç görmeyeceğim… Bir daha gözlerinin bana gülümsediğini görmeden, parmaklarımı geniş alnına düşen ince saç kıvrımlarına sürmeden öleceğim… Ah, ne yazık!…
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Öyle zannediyordum ki, bu gece onu yarım saat görmek mümkün olsa, başımı birkaç dakika onun göğsüne koysam ıstıraplarım kesilecek, bu ölüme daha metanetle tahammül edeceğim.
Acaba onu eskisi kadar sevmiyor muyum?… Buna çare yok… ölünceye kadar bu aşka sadık kalacağım, onu unutmayacağımı biliyorum… İhtimal, artık bu acıya da alıştım… Onun için fazla ıstırap çekmiyorum… İnsan, her şeye alışıyor… Elbette bu, daha iyi…