Ölüm acı bir ilâçtır, diyordu, unutmak ve artık ıstırap çekmemek için yüzümüzü buruşturarak, iğrenerek, gözlerimizi kapayarak bir hamlede içtiğimiz ilâç…
Sevdiğimi, mesut olduğumu vehmettim, fakat tabiat hükmünü yapıyor. Bu sarhoşluk gecesinin sabahı başladı. O âlemin bütün avizeleri gözümde söndü. İhtimal, kapalı ateşler gibi için için yandıktan sonra bugün alevlenen aşkım, bu daha derin ve umumî derdin bir şeklinden ibaret…