"Ruhu olmayan huşu duyamaz" dedi Fobi. Sanki bir an için zayıf sesinde nükte vardı. "Tıpkı korkusu olmayanın cesareti de olmayacağı gibi."
İnsanlar arasındaki uçurumlara köprü olmak bizim sorumluluğumuz değil mi? Bu dünyada birlikte yaşamak zorunda olmamız?
Şartlar diye düşündü Nova. Şartlar dediği onu idam etmeye hem de doğru dürüst yargılamadan hazır olduklarıydı. Çünkü onlar Konsey'di ve ağızlarından çıkan söz kanundu. Çünkü onlar Muhalifleri ve Muhalifler insanları korumak uğruna gerekli olduğunu düşünürlerse yargıç, jüri ve cellat olabiliyorlardı. Normal insanları korumak uğruna. Kötüleri değil. Tehlikeli olabilecek dâhileri değil. Onların haklarının korunmasının bir önemi yoktu.
Çöküş, genellikle çıkıştan hemen önce yaşanan kritik eşiktir, bir yıldızın içe doğru çökerek süpernovaya dönüşmeden hemen önceki anı gibi.
Birinin düşmanlık etmesi için yetkin olması gerekmez.