SÜPRİZ ÖDEV
Tatlı bir yaz sabahı pencereden içeriye girip odayı dolduran güneş ışıkları Ege’nin yüzünü ılık ılık gıdıkladı. Ege, uzun zaman sonra ilk kez bu sabah erken kalkmakta hiç zorlanmadı. “Bugün! Nihayet bugün!” diye sevinçle yataktan fırladı. Normalde annesi en az üç kere, “Haydi Ege!” diye bağırmadan uyanmazdı. Özellikle o üçüncü “Haydi!” yok muydu? Daha sert, daha bir anne tarzı olurdu! Ama bugün bambaşkaydı. O, daha annesi seslenmeden, bir kuş gibi hafif ve heyecanlı bir şekilde uyandı. Çünkü bugün okulun son günüydü ve sabırsızlıkla beklediği yaz tatili başlamak üzereydi. Dokuz yaşındaki hangi çocuk yaz tatilini hiç çekmezdi ki!
Sayfa 5
Kitap Alıntısı