Ah,Küçük Prens’im!
Senin o üzüntü dolu küçük
hayatını yavaş yavaş anladım böylece.Uzun bir süre günbatımıdaki tatlılık tek avuntun olmuştu.
Bu ayrıntıyı dördüncü gün öğrendim.Ne demiştin bana o sabah?
“Günbatımını çok seviyorum.Hadi gidip bir günbatımını görelim.”
“Ama beklemek gerek...”
“Neyi?”
“Güneşin batışını .”