Sezgin KaymazAlıntı
Kitaba başlıyorsunuz efenim sonra bir film izler gibi akıyor gidiyor sayfalar hem bu kadar hızlı hem bu kadar yavaş ilerleyen ve okuyucuya "hadi ama ne olacaksa olsun" dedirten. Ama bir taraftan da bitmesini istemediği bir serüven sürükleyen çok az kitap vardır. Denklem bu yani (okuyanlar anladı )
Kitap Uzunharmanlar'da ev kiralayan Musa'nın kiraladığı evin esrarengiz sesleriyle yüzleşmesi ile başlıyor. Musa durur mu düşüyor işin peşine.. Sonrası olaylar olaylar olaylar..
İlk kez Sezgin Kaymaz okumuş biri olarak gerçeküstü kitapları sevdiğime bir kere daha karar verdim.
Kitap sizi hafif hafif ürpertse de çoğu yerde kahkaha atarak okuyorsunuz. Olaylar arasında bazen kopukluklar, tutarsızlılar hafif hafif canınızı sıkıyor ama bunların sebebini kitabın sonunda mutlaka öğreniyorsunuz.
Yazarın dili bu kitapta (Çünkü diğerlerini bilmiyorum kıyaslayamam) hınzır bir oğlan çocuğu kapıdan bakıvermiş de kaçmış gibi. İzlediğim, dinlediğim Sezgin Kaymaz'ın kişilik özelliğinin de bu yönde olduğunu düşünüyorum ki diline yansıması çok tatlı olmuş.
Musa ve Leyla'nın dialogları o kadar samimi ve eğlenceli ki gidip ikisine de "gelin lan buraya sıpalar" diyesiniz geliyor. Öyle bir şefkat doluyor kalbinize.
Karakterler İstanbul insanının yansıması Kirkor bey'den dindar komşu teyzeye, polis emeklisinden,konsimatris bir kadına oldukça kozmopolit bir yelpaze.
Dili çok akıcı ve edebi olacağım kaygısından uzak ki yazar yine okuduğum makalelerde bu kaygıyı duymadığını belirtiyor. Çünkü gerçek hayatta kimse "anneciğim bir bardak su alabilir miyim?" demiyor. "anne suuu" demek yeterli.
Kitabın bu kadar iyi gelmesinin bir nedeni de bu. Alt kat komşunuz nasıl geğiriyorsa kitaptaki karakterde öyle insan.
Kitap boyunca Musa'nın kusma hissini bizzat onunla yaşıyorsunuz. Ki okurken maden suyu içmişliğim
Süüü
Bence hepimizin tanıdığı namı değer futbolun G.O.A.T yani en iyi oyuncusu olarak bildiğimiz Ronaldonun zorlu şartlar altında nasıl başarılı olduğunu anlatıyor
1000 İnek Kapitalizm EleştirisiEdebiyat
Kapitalizm Eleştirisi Üzerine Söylenebilecek Birçok Şeyden Sadece Birkaçı-1000 İnek
“Hırs bir sandalın yelkenini şişiren rüzgâra benzer, fazlası gemiyi batırır, azı da gemiyi olduğu yerde tutar.” Voltaire
“Bir varmış bir yokmuş, çiftliğin birinde üç ineğiyle mutlu mesut yaşayan bir çiftçi varmış” tadında bir hikaye ile haşır neşir olacağız. Fransız yazar Adele Tariel’in 28 sayfalık niceliği az ama niteliği büyük bir eser.
Yediden yetmişe herkesin okuyabileceği, birikimine göre nasibine düşeni alabileceği tatliş bir eser. Resimlerin çizimini Julie de Terssac yapmış ve de çok güzel yapmış. Orijinal çizimler hemen dikkatinizi çekecek. Varlıkların simgelediği görsellerin üzerine kelime ve sayılardan oluşan kelimeler serpiştirilmiş. Bir dağ resmi üzerinde ağaçlar yazarken, şehirli karakterinin üzerinde sayı desenli bir elbise görülüyor. Tüm varlıkların ruh durumuna göre renklerin seçimi, yüz ifadelerinin öne çıkarılması yaratıcı bir fikrin ürünü. Bu tarzı çok ama çok sevdim.
Hikâyenin ana karakterleri çiftçi, şehirli ve üç inek Sürmeli, Kahveli, Çilekli… Yazar insan karakterlere isim vermezken inekler belli sayıya gelene dek adlandırıyor. Çevreyle uyumlu hayvan yetiştirmenin önemini vurgulamak için adlandırarak onlara değer atfediyor.
Hikâyemizin konusu çitçi karakterinin üç ineği ile mutlu mesut huzur içinde yaşarken bir şehirlinin tesadüfen oraya gelip ineklerinin sütünü sevmesiyle kontrolden çıkan olaylar zincirini anlatıyor. Hırslı şehirlinin takas usulü ile yaşamını sürdüren kanaatkâr çiftçinin aklına “sütleri neden satmıyorsun” diyerek kulağına kar suyunu kaçırmasıyla ilk sapma başlıyor. Üç ineğe her seferinde eklenen üç inek daha, üç inek daha derken sayı oluyor bin inek. Ve beraberinde gelen makineleşme. Para kazanma amacını çiftçi üzerinden sağlayan şehirli