Çok heyecanlı bir sekilde yazıyorum bu benim de ilk incelemem olacak. Konusunu yazmayacağım daha çok yorum üzerinden gitmeyi düşündüm. Öncelikle kitabın kötü yanlarından bahsetmeden iyi yanlarından bahsedeyim; yazım dili sade ve basit kitabin konusu da ilgi çekici yani eğer reading slump gibi bir durumdaysanız kurtarıcı olabilir açıkçası beni o durumdan çıkardı hakkını yemeyecdğim. Şimdi gelelim kitabın kötü yönlerine çünkü maalesef ki konu ne kadar güzel olsa da işleyiş cok basit kalmış. Üstelik karakter gelişimi yok yani karakterler başta neyse sonda da aynı şekilde kalıyor. Elzem'i konu alalım mesela kitabın basinda egoist kibirli buyurgan bir kadın okuyoruz bunun hepsinin rol olduğundan bahsediyor ama gercek elzemi de göremiyoruz bence iddia ettiği kadar iyi biri değil hatta iddia ettiği gibi biri degil kesinlikle. Kitap boyu manipüle edilmeye çalışılıyormuş gibi hissettim. Elzem ne zaman kötü bir şey yapsa hemen ya rol gereği idi ya birilerini koruyordu ya da geçmişteki travmalarından dolayıydı. Bazı yerlerde egosundan dolayı sinirlendim, ayrıca Efsun'a söyledikleri hiç hoş değildi "olgun, çok olgun, çürüyecek kadar olgun" cümleleri bana ne okuduğumu sorgulattı. Ancak sadece Elzem değil genel olarak diğer kızlar da berbattı. Itır; siyah giyinen, sert görünüşlü önüne geleni döven biri olarak lanse ediliyor ve bizim bunu kabul etmemiz bekleniyor. Itırın kitaba tek katkısı elzemin motivasyonu olması onun harici vurdu kırdıdan başka bir sey bilen biri bile degil, ortada bir karakter bile yok, bence bir tipleme var ben ıtıra karakter diyemem çünkü. Doğa ise kendi kendine karar alamayan korkağın tekiydi her dakika ağlaması beni sinir etse de Asil ile uyumu güzeldi bence, maraya pek bir sözüm yok kendi ile çelişen paragöz bir tiplemeden öte değil. Kitapta beni rahatsiz