Şüheda
@suyedan
17 Ağustos 2005
6 okur puanı
Şubat 2022 tarihinde katıldı
okuduğum ilk Ahmet Ümit eseri
Kendim de şöyle bir şey fark ettim dizilerde,filmlerde sadece ana karaktere odaklanılmasını sevmiyorsam kitaplar için de bu geçerliymiş. Ahmet Ümit'in tüm karakterlerine olan saygısına hayran kaldım. Geçmiş nerden geldiğimizi, olaylara yaklaşımımızı, düşüncelerimizi etkileyen en büyük unsurlardan biri. Her ne kadar "Geçmişte kaldı, unuttum." densede yaşanan hiçbir şey unutulmuyor. Yazar ne güzel demiş "Her dokunuş iz bırakır." Kitapta aradığımız katil namı diğer körebe, tertemiz masum bir çocukken kirletilmiş tecavüze uğramış binlerce çocuktan sadece bir tanesi. Kendini affetmek için çareyi öldürmekte bulmuş.
İtiraf etmek gerekirse körebenin kimliğini tahmin edemedim ama olayın kırmızı toprağa bağlanacağını düşünmüştüm.Son yirmi sayfayı kaç dakikada okuduğumu bilmiyorum, hiç beklemediğim bi anda kırmızı toprak ortaya tekrardan çıktı, Savcı Nadir'in arabasından.
Kitapta hiç bi kopukluk yoktu, öyle akıcı, olaylar birbirlerine öyle bağlanmıştı ki tahmin etmek için zamanım bile olmadı. Tüm ipuçları gerekiyordu çünkü.
Ahmet Ümit...
Reklam
Öncelikle gerçekten akıcı bir kitaptı. Sayfaları çevirirken hiç sıkılmadım. Şuraya geleyim, sonra devam ederim, demedim.
Ama kitapta beğenmediğim şeylerde vardı.
Mesela sonu.. Ayşe komiser Serdar'ı kullanmış gibi bitiyor kitap. Bu hoşuma gitmedi. Ayrıca 4 kişinin kanına girmiş sapık bir katilin 2 yıl kadar az bir süre yatması çok saçma geldi. Keşke yazar bir kitapta bitirmek yerine, romanın sonunu daha anlamlı, bir ders niteliğinde bitirseydi.
