Bilmiyorum! Okuduğum bu kitap tuaftı.
Sonlarına doğru gözlerimden gelen yaşlar bana ait değildi sanki. Gregor o an ağlamak istedi ve olmayan bedeni yerine benim gözlerimi kullandı gibi. Kafka insanların duygularına dokunma konusunda çok yetenekli. Bu kitapda bunu bir kez daha anladım.