şule kandal

Düşünceler insanın canını acıtmıyor, biraz sersemletiyor o kadar. Şiddet değil, süreklilik insanı yıkıyor.
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Bütün mesele kelimelerse,kelimelerle istediğim gibi oynayacağım.
Bu kadar çok parça içinde artık “ben” diye bir şey söz konusu olabilir mi? Hepsi dışarıdan alınmadı mı bunların? Peki o halde ben kimim? Hangi parçamın esiriyim? Kalbimin esiri. Ha-ha.
Onlar da, yazmağa çalıştığı oyunların kahramanları gibi, güneşe çıkınca toz olmayacaklar mıydı?
Hayata dayanamayan her insan gibi yapılır oyunda: Mış gibi yapılır.