şule kandal

Kendinizi bu akışa bırakın albayım. Zaten kaç kişi kaldık şurada: Bakın insanlık da öldü.
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Bize kâğıt ve kalem verin, diye düşündü Hikmet; resim yapalım biz.
Kendilerine yazık edenler, zamanın her şeyi nasıl halledeceğini bilemeyenlerdi.
Hepimiz, büyük bir kaderin oyuncaklarıyız.
Ağzının, güzel dudaklarının kenarında gülümseme yaratmak için ne uzun yollardan geçiyorsun. Kendinden veriyorsun ve durmadan eksiliyorsun. Oysa bazı insanlar, oldukları gibi kalarak, elde ederler istediklerini.