" Bir imkan , mevcudiyetine ihtimal vermeye bile cesaret edemediğim bir imkan , boş ve manasız akıp giden ömrümün yanına kadar sokulmuş ve sonra birdenbire geldiği, kadar ani ve sebepsiz , çekilip gitmişti. Bunu ancak şimdi anlıyordum. Kendimi bildim bileli , bütün günlerimi, haberim olmadan ve nefsine itiraf etmeden, bir insanı aramakla geçirmiş ve bu yüzden bütün insanlardan kaçmıştım.O resim aradığım insanı bulmanın mümkün olduğuna , hatta pek yakın bulunduğuna , bir müddet olsun beni inandırmış , içimde , bir daha uyutulması kabil olmayan bir ümit uyandırmıştı. Onun için bu sefer düştüğüm inkisar o nispette büyük oldu . Etrafımdan daha çok kaçtım , daha çok içime saklandım."