Sevda sağlam
@svdglpnr
54 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Kitabı henüz bitirmedim. Sindire sindire okuyorum. Doğru kelime mi bilmiyorum ama bu kitabı okurken yumuşacık hissediyorum. Belki huzurlu bilemiyorum... Ve 34 yıllık hayatımda ilk kez Seher ve Ogo gibi bir yürüyüş yapmak (o kadar uzun olmasa da) hayallerim arasına girdi.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bebekle yaşanan ilk gece benim için kitabı etkileyici kılan noktaydı. Daha önce üstüne hiç düşünmediğim noktalara değinen ve okunması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. Kitaba başlarken ne kadar farklı olabilir diye geçmişti içimden. Sıradan bir gençlik kitabı diye düşünmüştüm. Ama yanıldığımı farketmem çok zaman almadı. Gözümüzün gördüğü, kulağımızın duyduğu, dilimizin döndüğü her şey için ne kadar şükretsek az gelir. Çocuğun uyurken nefes alış verişindeki o uyumu dinleyememek hissedememek, görüş alanında değilse acısını üzüntüsünü sevincini duyamamak, sesindeki o tınıyı bilememek... Aslında kitaptan öğrendiğim ve anlatmak istediğim o kadar çok şey var ki ama kitabı okuyacaklar benim kelimelerim yerine ilk ağızdan dinlemeliler bu hikayeyi.. Cebren ve hile ile okunmalı okutmalı...
Bir insanın bu kadar kötü olabilme ihtimali gözümü korkutuyor. İki kardeşin birbirine bu kadar muhtaç bırakılması, ablanın çocukluk hakkının elinden alınarak kardeşinin koruyuculuğunu üstlenmesi ama kendini bile korumaktan aciz olması, yaşadıklarını anlatacak destek alacakları arkalarında manevi olarak bile duracak kimsenin olmaması, ebeveynlerinin onları yaşamaya mahkum ettiği ortam, hayatlarında yolunda giden hiçbirşeyin olmaması... Kurgu kısmındansa Nella ve Robert’in hikayesi daha çok dikkatimi çekti. Hiçbir çocuğun yaşamaması karşılaşmaması gereken olaylar içimi acıttı. Etkileyiciydi.
