Başlıkta da bahsedildiği gibi ilk başta sosyal medyanın kitap için söylediklerine aldanıp büyük beklenti ile kitaba başladım, maalesef ki hem abartılmış hem de yazarın kendi elleriyle harcadığı bir kurgu oldu. Kitapta 7si de tiyatro öğrencisi olan bir arkadaş grubu karşılıyor bizi. Bu grup kitabın başında normal bir arkadaş grubuyken Richard'ın, kitapta asla açıklanma zahmeti gösterilmeyen, agresif tavırları yüzünden grup içi çatlaklar yaşamaya başlıyorlar. Devamında da Richard'ın ani ölümüyle grup içi dinamikler oldukça değişiyor.
Yorumuma gelirsek Richard'ın öldüğü yere kadar kitabı elimde süründürdüm resmen, 7 kişinin de içi boş yaşadıkları şeyler beni çok çekmedi açıkçası ama Richard'ın ölümünden sonra işe biraz gerilim eklenince okumak daha çekilebilir hale geldi.
Özellikle benim en çok sinirimi bozan ve gerçekten kurgunun heba olduğunu gösteren bir unsur olarak karakterlerin arkasının bomboş kalıp ciddi açıklamalara yer verilmemesi, demek istediğim yazar kitap boyunca karakterlerin davranışlarını "Oynadıkları Shakespeare karakterleri öyle bu yüzden karakterler de ona göre davranıyor" diyerek geçiştiriyor resmen bu da karakterleri tek düze olmaktan alıkoyamıyor.
Kitap boyunca Oliver'ın bakış açısından okuduğumuz için bu karakterin davranışlarını anlamak daha kolay olsa da yine neden yaptığına anlam veremediğim bir sürü şey yapıyor bu da yazarın karakterin içini doldurma eksikliğini açıkça gösteriyor.
En çok harcanan karakterler bence Meredith ve James. Meredith Richard'ın sevgili ve Richard'ın ölümünden en çok etkilenmesi gereken kişilerden biriyken neredeyse hiçbir tepki göstermeyip omurgasızca bir sürü davranışta bulunuyor ve maalesef kitap içinde neredeyse her sayfada fiziği övülen "çekici" kadından öteye gidemiyor. Aynı şekilde James