Güzelliğinden ya da kendimi çok yakın hissettiğim hareketlerinden ve teninden sızan bir ışık, bana dünyanın gitmem gereken merkezinin onun yanı olduğunu hatırlatıyordu. Geriye kalan yerler, kişiler, meşgaleler "kaba oyalanmalardan" başka bir şey değildi.