Şu çadır kuran
çingeneleri görüyor musun?
Ne kadar da mutlu, neşeli
Gözlerinde umut pırıltıları,
Onlar kaldırımlarca,
gecelerce özgür
Özgürlük neydi?
Sevgiliyle
el ele sahilde yürümek mi?
Yoksa uçan kuşlar gibi
göklerde süzülmek mi?
Belki de aydınlığa giden bir
çift gören göz müydü neydi?
Şairin dediği gibi;
Ayrı yaylalarda yeşeren otlar
gibi mi bekleyecektik çürümeyi!
Hasretimi söylecek gücüm kalmadı.
Benim dünyamı kimse anlamadı!
Şimdi geç kaldık, sorma artık..
Yüreğim bencildi,
Seni yalnız sakladı...
~Nilüfer Armağan~