Bütün duvarları yalnız olduğum fotoğrafları astım sanki. Artık duvarlarda bir tane bile fotoğraf asacak yer kalmadı. Tamam bitti, dediğim yerde de çıktım gittim evden. Yeni evin duvarları beni tanımıyordu. Ben de onları tanımıyordum. Boş duvarlardan medet ummak bizimkisi…
Boğazı düğümlenmek derler ya hani… İnsan anlatamadıkça bir düğüm atılır boğazına. Ve o düğümler birikir, artık çözülemez hale gelir… Bunu ben çok iyi biliyorum.