Belki onun tek üstünlüğü başkalarının gözünde küçük düşmekten korkmaması, başkalarının ne diyeceğine aldırmamasıydı. (Ne oturuşu, ne konuşması, ne yanıt verişi, ne gülümsemesi, ne şusu, ne busu; kimseye benzemezdi o.) Kendisi de bilirdi ki, bu bakımdan çok seyrek rastlanan mutlu insanlardan biriydi. İnsanlar hastalıklardan çok kendilerini olduklarından büyük gösterme hevesinden, doymak bilmez yükselme hırsından dolayı öbür dünyayı boylarlar. (Kim daha zeki, daha değerli, daha güzel; üstelik, daha görkemli, haksever ve çalışkan olarak tanınmak istemez?)