orta çağ'dan kalma bir iran hikâyesi şöyledir: "bir vezir, genç ve sağlıklı olmasına rağmen, bir sabah bağdat pazarında kötü giyimli ve bir deri bir kemik kalmış ecel ile karşılaşınca irkilir, çünkü ölüm ona el sallamıştır. vezir halifesini bulmaya gider, ona bu korkunç davetten kaçmak için tez vakitte semerkant şehrine gideceğini söyler. halife kabul eder, adam da dörtnala yola çıkar. buna anlam veremeyen halife yine de ecel'i huzuruna çağırır, ona hayatının baharındaki yiğit vezirini bağdat pazarında neden tehdit ettiğini sorar. ölüm cevap verir: "onu tehdit etmiyordum ki sadece el salladım! ona erken rastladım. Bağdat'ta bir pazarın ortasındaydı. Bu beni şaşırttı çünkü biz bu akşam semerkant'ta buluşuyoruz.