Suzan Güneş

“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Önce, hayatta kalmayı seçeceğim. Önce beni sevmeyi öğreneceğim. Önce benim, kim, ne olduğuma dair yargılarımdan vazgeçeceğim. İsteklerimi önce benimle gerçekleştireceğim ki başkasının ruhuna musallat olmayayım. Önce benim en iyi halimi ortaya çıkaracağım. Önce kendi omzumdan öpeceğim. Kendi alanımı sahipleneceğim. Hatasıyla günahıyla kendi bugüne mahsus varlığımı kabul edeceğim. Kendi hayatımı kutlayacak, kendi huzurumu kutsayacağım. Önce ben ayakta kalacağım ki başkasının sırtına devrilmeyeyim. Önce ben ayakta kalacağım ki başkaları benim üstüme basıp geçmesin.
SS.
Her hücremle bütünlüğüme doğru giden yolda aldığım zevk ve haz bana yaşamı tattırıyor. İnsanların insanlık için değerli kılınan şeyleri önemsizleştirmeleri beni yaşama hazzına karşı daha da arsızlaştırıyor. Mutluluğu bir sebebe bağlamadan çoğu anlarda yoğunluğuyla hissetmem beni ben yapan bir olgu.Görünürde herkes görünende tekim.