Haberi daha eylülde Hector'dan almıştı, o zaman da artık yapılacak bir şey kalmamıştı, zaten yapılacak bir şey de yoktu, çünkü bunun ilacı yoktur, çünkü herkes ölür, babası öldü, annesi öldü, bütün kardeşler, akrabalar öldü, şimdi Augustine de öldü, geçmişten kimsesi yok artık sadece Augustine'den kalan Hector, çünkü Augustine öldü, onunla birlikte geçmiş de öldü, dünden beri upuzun uzanmış yatıyor, herkes upuzun uzanır bir gün, herkes yatar zamanı gelince ve kendisinden sadece mavide soluk bir huzmeden başka hiçbir şey kalmaz, geride kalan insan buna bir türlü razı olmaz, olunamaz da zaten, çünkü geriye kalanın dayanamayacağı şekilde gerçekleşir, o bunu biliyor, gayet iyi biliyor, Augustine ölü, eski sevgili, her şeyi bilen, onun bir zamanlar kim olduğunu bilen, sonunda sevgili Hector'u ona hediye eden ve işte o Augustine'i, onun Augustine'ini kurtçuklar yiyecek şimdi, Augustine yok artık, sadece mavide yatay bir huzme ve buradakilerin hepsi -etrafına şöyle bir göz attı- onunla birlikte ölü artık, burada mavide bir yığın ölü var, dedi kendi kendine ...