Bazı insanlar kendi gölgelerinden korkar ve kendi ayak izlerinden o kadar nefret eder ki ikisinden de kaçmaya çalışır. Daha fazla yürüdükçe arkalarında daha fazla ayak izi bıraktıklarını, ne kadar hızlı koşarlarsa koşsunlar gölgelerini geride bırakamayacaklarının farkına varmazlar. Bu olduğunda yeterince hızlı koşamadıklarını düşünerek daha da hızlı koşmaya çalışırlar ve sonunda yorgunluktan ölürler. Işık olmayan bir yere geçerlerse gölgelerinin ortadan kaybolacağını, yürümeyi ve koşmayı bırakırlarsa da ayak izlerinin olmayacağını bilmeyecek aptallardır!
Kendinden kaçmak da (belki?) kolaydı. Ama ya seni bırakmayan biri, birileri varsa içinde?
İmkânsız olan, hem dünyadan, hem kendinden aynı anda uzaklaşmaktır.