İnsanın anlam arayışını, özgürlüğünü, varoluşsal sorgulamalarını, saplantılarını anlatan, gerçek kahramanların bir kurguyla bir araya getirildiği bu kitap psikanalizin/psikoterapinin temellerinin atıldığı yıllarda geçiyor. Freud bile yardımcı kahraman olarak hikayede yerini alıyor. İlk yüz elli sayfası sıkıcı geçse de ondan sonrası akıcı diyebilirim. (Başlarda birkaç kez yarım bırakmayı düşündüm bitirince de iyi ki yarım bırakmamışım dedim.) Özellikle Nietzsche 'nin hikayeye dahil olduğu bölümden itibaren psikolojik bir roman okuduğunuzun farkına/tadına varıyorsunuz. Dr. Breuer ve Nietzsche kendi hayatlarını/saplantılarını sorgularken siz de kendi yaşamınızı gözden geçirme ihtiyacı hissedebilirsiniz. Bu bölümleri sakin kafayla okumak gerekiyor. Bir psikoterapi seansında doktorla hasta neleri nasıl konuşur, doktor hasta ilişkisi etiği nasıl olmalıdır sorularının cevabının yanında üzerinde düşüneceğiniz aforizma tadında cümlelerle de çok sık karşılaşacaksınız.