Bu gün @selyayincilik tan #johnsteinbeck in #inci kitabıyla birlikte geldim. İnci, hem #johnsteinbeckokuyoruz etkinliğinin, hem de 
Okuyan kadinlar kulubu nün #birharfbirkitap etkinliğinde 'İ' harfi için seçtiğim kitabı.
Steinbeck in kalemiyle #farelerveinsanlar kitabından sonra ikinci kez buluşmuş oldum. Kısa, su gibi akıp giden ve şartlar farklı olsa da günümüzden izler taşıyan İnci bizi anlatmış. İnsanları... Önce çaresizliğimizi, bu çaresizliğimizden çıkar sağlamaya çalışanları sermiş önümüze. Dibe batarken umudumuza sarılmayı, bu umudumuzu elimizden almak isteyenlerin nasıl yakıp yıktığını, yaptıkları her kötülüğü kendilerine nasıl hak gördüklerini anlatmış. İnsanın gözünü nasıl hırs bürüdüğünü, nasıl hınçlandığını, nasıl bir canavara dönüştüğünü vurmuş yüzümüze. Belki de var olan bir halk hikayesinden esinlenilerek yazıldığı için bu kadar tanıdık geldi. Umudun ve yıkımın harmanlanmış hali diyelim özetle. Okumadıysanız okuyunuz derim.
Keyifli okumalarınız daim olsun. Kitapla kalın.
Okuyan kadinlar kulubu nün #birharfbirkitap etkinliğinde 'İ' harfi için seçtiğim kitabı.
Steinbeck in kalemiyle #farelerveinsanlar kitabından sonra ikinci kez buluşmuş oldum. Kısa, su gibi akıp giden ve şartlar farklı olsa da günümüzden izler taşıyan İnci bizi anlatmış. İnsanları... Önce çaresizliğimizi, bu çaresizliğimizden çıkar sağlamaya çalışanları sermiş önümüze. Dibe batarken umudumuza sarılmayı, bu umudumuzu elimizden almak isteyenlerin nasıl yakıp yıktığını, yaptıkları her kötülüğü kendilerine nasıl hak gördüklerini anlatmış. İnsanın gözünü nasıl hırs bürüdüğünü, nasıl hınçlandığını, nasıl bir canavara dönüştüğünü vurmuş yüzümüze. Belki de var olan bir halk hikayesinden esinlenilerek yazıldığı için bu kadar tanıdık geldi. Umudun ve yıkımın harmanlanmış hali diyelim özetle. Okumadıysanız okuyunuz derim.
Keyifli okumalarınız daim olsun. Kitapla kalın.
Puan vermedi
İnsan En Çok Hangi Çilesini Yarım Bırakır?
Ayşegül Genç'in 
Çile Kırgını romanını bitirdikten sonra zihnimde dönüp duran soru buydu. Aslında kitabı okumaya başlamadan önce de bu sorunun etrafında dolaşıyormuşum , sonradan fark ettim. Çünkü beni önce hikâye değil, kitabın adı yakalamıştı.
Bir gün tevafuk olarak öğrendiğim bir bilgi, kapağın üzerindeki iki kelimeyi bambaşka bir yere taşıdı gözümde. Tasavvufta kırk günlük çileyi tamamlayamayıp yarıda bırakanlara "çile kırgını" deniliyormuş. Bu bilgiyi okuduğum an duyduğum hayret ve merak en az on kat artmıştı. Hatta uzun zamandır kitap hakkında kapsamlı bir inceleme yazmak istiyordum ama bir türlü nasip olmadı. İçimde kaldı. -tam inceleme olmasa da bir şeyler yazayım dedim- Şimdi dönüp bakınca bunun da kitabın ruhuna uygun olduğunu düşünüyorum. Çünkü bazı kitaplar okunur ve biter ; bazıları ise insanın içinde yaşamaya devam eder. Çile Kırgını benim için ikinci türden bir kitaptı.
Ne kadar eski bir kavram olsa da ne kadar bugüne ait aslında. Biraz dürüst olsak hepimiz bir tarafımızla çile kırgını değil miyiz? Tam değişeceğimiz yerde yoruluyor, tam kendimizle yüzleşeceğimiz yerde başka tarafa bakıyoruz. Kendimizi tanımaya niyet ediyoruz ama gördüklerimiz hoşumuza gitmeyince geri çekiliyoruz. Oysa insanın meselesi sadece kendini bulmak değil ; bulduktan sonra o insanla ne yapacağını bilmektir. Zaaflarını, korkularını, eksiklerini gördükten sonra da yürümeye devam edebilmektir. Belki de kâmil insan olma yolculuğu kusursuz olmaya çalışmak değil, kusurlarından kaçmadan yaşayabilmektir. Bu yüzden "çile kırgını" sözü bana yarım bırakılmış bir çileden çok, yarım bırakılmış nice insanı hatırlatıyor. Çünkü insanın en uzun yolculuğu dünyada değil, kendi içinde çıktığı ve çoğu zaman yarıda bırakmaya meylettiği o
Çile Kırgını romanını bitirdikten sonra zihnimde dönüp duran soru buydu. Aslında kitabı okumaya başlamadan önce de bu sorunun etrafında dolaşıyormuşum , sonradan fark ettim. Çünkü beni önce hikâye değil, kitabın adı yakalamıştı.
Bir gün tevafuk olarak öğrendiğim bir bilgi, kapağın üzerindeki iki kelimeyi bambaşka bir yere taşıdı gözümde. Tasavvufta kırk günlük çileyi tamamlayamayıp yarıda bırakanlara "çile kırgını" deniliyormuş. Bu bilgiyi okuduğum an duyduğum hayret ve merak en az on kat artmıştı. Hatta uzun zamandır kitap hakkında kapsamlı bir inceleme yazmak istiyordum ama bir türlü nasip olmadı. İçimde kaldı. -tam inceleme olmasa da bir şeyler yazayım dedim- Şimdi dönüp bakınca bunun da kitabın ruhuna uygun olduğunu düşünüyorum. Çünkü bazı kitaplar okunur ve biter ; bazıları ise insanın içinde yaşamaya devam eder. Çile Kırgını benim için ikinci türden bir kitaptı.
Ne kadar eski bir kavram olsa da ne kadar bugüne ait aslında. Biraz dürüst olsak hepimiz bir tarafımızla çile kırgını değil miyiz? Tam değişeceğimiz yerde yoruluyor, tam kendimizle yüzleşeceğimiz yerde başka tarafa bakıyoruz. Kendimizi tanımaya niyet ediyoruz ama gördüklerimiz hoşumuza gitmeyince geri çekiliyoruz. Oysa insanın meselesi sadece kendini bulmak değil ; bulduktan sonra o insanla ne yapacağını bilmektir. Zaaflarını, korkularını, eksiklerini gördükten sonra da yürümeye devam edebilmektir. Belki de kâmil insan olma yolculuğu kusursuz olmaya çalışmak değil, kusurlarından kaçmadan yaşayabilmektir. Bu yüzden "çile kırgını" sözü bana yarım bırakılmış bir çileden çok, yarım bırakılmış nice insanı hatırlatıyor. Çünkü insanın en uzun yolculuğu dünyada değil, kendi içinde çıktığı ve çoğu zaman yarıda bırakmaya meylettiği o
Reklam
"Şüphesiz Allah, müminlerden; canlarını ve mallarını, karşılığında onlara cenneti vermek üzere satın almıştır. Onlar Allah yolunda savaşırlar;
Öldürürler ve öldürülürler.
Bu, Tevrat'ta, İncil'de ve Kur'an'da Allah'ın kendi üzerine yüklediği bir ahittir.
Allah'tan ziyade ahdine riayet edecek kim vardır?
O halde yaptığınız alışveriş ahdinden dolayı size müjdeler olsun.!
İşte bu, büyük bir kurtuluştur."
(Tevbe Suresi, 111. Ayet)
Uzun süredir Canan Tan okumuyordum. Önce Sen Vardın hikaye kitabını görünce başlayayım dedim. Ama hüsrana uğradım. Çünkü hikayeler kendini tekrar ediyor. Daha önce bu kitabi okumadım ama içindeki hikayeler çok tanıdık geldi. Başka kitaplarındaki hikayeleri toplamış gibi sanki. Hatırlamadığım hikayeler de vardı ama biraz zaman kaybı oldu ne yazık ki. Canan Tan'a ilk defa başlayacaklar için daha uygun.
İnsanın iç dünyasını kısa hikayeler de derinlemesine yansıtabilmiş, ama önceki kitaplarının hepsinden derleme yapılıp piyasaya sürülmüş bir kitap olmuş. Akıcı , güzel ama hep bilinen hikayeler derlemesi..
Dervişin Teselli Koleksiyonu ile yazarlık yoluna baslayan Mecit Ömür Öztürk son kitabı Duayı Yeniden Keşfetmek. Duayla okuyorum.
.
Güçsüzlük ve noksanlıkların farkında olan biri, sözlü ve fiili dualara yönelir. Aczini idrak ederek Allah'tan Her konuda yardım diler ve böylece sonsuz kudretten istifade yoluna girmiş olur. sayfa 11
.
On altı demesini kitaplastıran yazarımız Dua ile başlayan bölümlerde yüzlerce kaynaktan notlar ile bizim fıtratımızı düzenliyor. İbadetimizi gözlemliyor. Öğretmen olarak bize yol gösteriyor.
.
Her dilediğimizi işiten bir kudret var, onun her şeye gücü yeter, her derdin dermanı da ondandır. Dertlilerin derdini dinleyen, muhtaçların duasını işiten ulvi ve şefkatli bir zatın varlığı duanın ortaya çıkardığı bilgilerdendir. sayfa 29
.
Hayykitap tan çıkan kitabımız aynı zamanda Dervişin Teselli Koleksiyonu 5 Gerçekleşen Duaların Ortak Sırları olarak ta alt yazısı var baslikta.
.
İnsanın Allah'a olan büyük güveni onu doğadan alıkoymamalıdır. Çünkü dua yalnızca bir güç alma ve problem çözme meselesi değil, aynı zamanda Allah ile bir münasebet kurarak ruhi ihtiyaçları giderme etkinliğidir. En faydalı psikolojik ilaçtır. sayfa 64
.
Cengiz Aytamov'dan Kemal Sayar'a Ahmet Hamdi Tanpinar'dan Ali Ural'a onlarca yazar ve düşünürüm notlarınıda kitapta buluyoruz.
.
Kahvekokulukitaplar1 ile beraber okuduk Teşekkürlerimizle
Kahvekokulukitaplar1 ile beraber okuduk Teşekkürlerimizle
Reklam
Reklam